płytki podłogowe z kamienia
płytki podłogowe z kamienia, płytki ścienne i podłogowe ceramiczne

Posts Tagged ‘płytki dywanowe’

Budynki inwentarskie, gdzie wystepuje widoczna zmiana

Posted in Uncategorized  by admin
July 25th, 2016

Analiza zmiennej Qzysk – emisji strumienia energii cieplnej od zwierząt Wartość Q k określa się z następującej zależności: Qzysk Z qzysk [ W ], gdzie: Z – obsada zwierzęca [DJP], q zysk – jednostkowe ciepło emitowane przez zwierzęta W/DJP J. . Wartości Z i q k są dla potrzeb istniejącego modelu wymiany ciepła przyjmowane, jako wartości stałe. Najczęściej ustala się je, jako średnie minimalne, które mogą wystąpić zimą. W rzeczywistości wielkość obsady zwierzęcej Z oraz jednostkowa emisja ciepła Q k są zmienne w czasie. Zmiany wartości Z wynikają ze: zmiany masy ciała poszczególnych zwierząt oraz zmiany liczby zwierząt. Zmiana masy ciała zwierząt występuje w każdym budynku inwentarskim w wyniku procesów energetycznych przebiegających w organizmach zwierząt. Procesy te zależą od paszy, wieku, rasy i zdrowia zwierzęcia oraz od warunków środowiskowych. Mogą to być przyrosty lub w szczególnych przypadkach ubytki masy ciała. Budynki inw entarskie, gdzie występuje widoczna zmiana masy zwierząt, to te, w których technologia zakłada, jako efekt produkcji określone przyrosty masy ciała zwierząt. Są to np. warchlakarnie tuczarnie, cielętniki, bukaciarnie itp. zmiana liczb zwierząt we wszystkich budynkach inwentarskich wynika z zakładanego cyklu technologicznego, np. planowane upadki i brakowanie zwierząt lub dodatkowe zasiedlenie. Ponadto występuje zmiana liczby zwierząt nieprzewidziana w danym procesie technologicznym, np. przesiedlenia, zwiększone upadki itp. [podobne: płytki dywanowe, płytki elewacyjne, płytki ceramiczne wrocław ]

Comments Off

Posts Tagged ‘płytki dywanowe’

Budynki inwentarskie, gdzie wystepuje widoczna zmiana

Posted in Uncategorized  by admin
July 25th, 2016

Metoda ta służy do kształtowania budynków poprzez połączenia kilku mniszych w jeden większy. Metoda teoretycznego optymalnego przebiegu zjawiska samoogrzewalności. Metodę tę opracował Wolski w 1980 r. Podstawowe jej założenia są następujące. W odróżnieniu od metody poprzedniej dotyczy ona modelowania termicznego tylko jednego pomieszczenia dla zwierząt. Podstawą jej działania analitycznego jest zależność ujmująca związki budowlane, technologiczne i termiczne. Związki budowlane występują w zmiennej h i Wb, technologiczne w zmiennej m, a fizjologiczne w zmiennych Ub At, q , natomiast termiczne – Wb oznaczenia są następujące: Ub – udział strat budowlanych w stanach ogólnych, qw – jednostkowe ciepło zużywane na wetylacje [W/DJPJ, h – wysokość budynku [m], m – współczynnik zasiedlenia DJp/m2J. 3.2.4. Podsumowanie Analizując przedstawione metody wymiarowania termicznego można stwierdzić, że za pomocą poszczególnych reprezentantów metod podanyc h w p. 3.2.2, pozwalających określić termiczny stan finalny, ustala sie tylko czy w danym obiekcie wystąpiło zjawisko samoogrzewalności, czy też należy dostarczyć ciepło z instalacji ogrzewczej. Stosując metodę WWT lub jej uproszczoną formę uzyskuje się dodatkowo informację o rozbieżności między danym układem cieplnym a zjawiskiem samoogrzewania. Jak wspominano, metodę WWT i inne z tej grupy stosuje się najwcześniej po zakończeniu dokumentacji technicznej, stąd ich mała przydatność we wstępnych pracach o charakterze studialnym lub założeniowym i we wstępnym projektowaniu wariantowym danego obiektu. Cała, więc odpowiedzialność za ustalenie prawidłowych związków technologicznych i budowlanych jeszcze przed rozpoczęciem pracy nad dokumentacją obiektu inwentarskiego spoczywa na metodach prognostyczno założeniowych podanych w p. 3.2.3. W grupie tej na uwagę zasługuje metoda kształtowania termicznego, zakładająca nie ogrzewanie tych obiektó w ciepłem z instalacji ogrzewczych. Jest ona przewidziana do kształtowania i blokowania budynków. [hasła pokrewne: płytki dywanowe, płytki granitowe, beton architektoniczny ]

Comments Off

« Previous Entries