Wyposażenie łazienki
Porady dla remontujacych lub tworzacych lazienki od podstaw.

Posts Tagged ‘brama garażowa’

Impregnacja

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Do impregnacji używa się smoły upłynnionej, asfaltu upłynnionego i niektórych emulsji, szczególnie emulsji kwaśnych. Należy zwrócić uwagę na równomierne rozpryskiwanie lepiszcza na powierzchni podbudowy. Lepiszcze powinno przenikać w głąb podbudowy do 5 mm. Gdy podbudowa zawiera elementy drobne, plastyczne pożyteczne jest zwilżyć wodą górną warstwę podbudowy przed impregnacją, co wiąże pył i przerywa podciąganie włoskowate i ułatwia przenikanie lepiszcz w głąb podbudowy. Jeśli przystępuje się do układania bitumicznej warstwy jezdnej zaraz po ułożeniu podbudowy, trzeba unikać posypywania jej piaskiem. Jeśli podbudowę oddaje się do czasowego ruchu, trzeba dać nieco więcej lepiszcza (ok. 1,2 kGm2) i posypać go grysikiem lub żwirkiem 2-5 mm. Po tak zakonserwowanej podbudowie może się odbywać ruch, nawet przez kilka miesięcy. Badania w czasie robót Badania w czasie wykonania podbudowy z kruszywa obejmują: a) kontrolę uziarnienia i plastyczności kruszywa, b) kontrolę wilgotności i zagęszczenia kruszywa w podbudowie, c) kontrolę nośności podbudowy. . Uziarnienie kruszywa i jego plastyczność powinny być kontrolowane w miejscu pobierania materiału, żeby można od razu na miejscu odrzucić ewentualnie materiał nie nadający się. Podstawowym badaniem orzekającym o jakości kruszywa jest badanie wskaźnika piaskowego. Badanie to jest szybkie i można je wykonywać w laboratorium polowym. Jedyną skuteczną metodą kontroli zagęszczenia jest pomiar ciężaru objętościowego Szkieletu mineralnego. Wilgotność przy tym badaniu określa się za pomocą piknometru polowego lub aparatów karbidowych. Do oznaczania objętości pobranych próbek kruszywa z podbudowy używa się objętościomierzy piaskowych. Przy badaniu maksymalnego zagęszczenia w aparacie Proctora należy uwzględniać poprawki, wynikające z zawartości kruszywa grubego (powyżej 6 mm). Jeśli kruszywo jest w ogóle za grube do badania w przyrządzie Proctora, należy ciężar objętościowy szkieletu mineralnego porównywać z ciężarem właściwym kruszywa. Nośność podbudowy sprawdza się za pomocą ugięciomierza lub płyty. Ugięcie dobrze wykonanej podbudowy przy obciążeniu na tylne koło bliźniacze samochodu 4 T, oznaczane ugięciomierzem, nie powinno przekraczać 1,0 mm. Moduł odkształcenia podbudowy, oznaczany za pomocą płyty 700 cm, powinien być większy od 1200 kG/cm2. Podbudowy wykonywane z kruszywa nieodsianego są Wrażliwe na zmiany uziarnienia i wilgotności, dlatego powinny być wykonywane pod kontrolą laboratorium. Na większych budowach powinny być tworzone laboratoria polowe [hasła pokrewne: , meble na zamówienie, brama garażowa, torby papierowe z nadrukiem ]

Comments Off

Posts Tagged ‘brama garażowa’

Impregnacja

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Do wytwarzania zaprawy smołowodnej stosuje się następujący sprzęt: a) betoniarkę przeciwbieżną lub betoniarkę o osi pionowej bądź specjalny wózek z łapami służący do wyrobu i rozwożenia zaprawy b) kocioł do podgrzewania smoły o pojemności 500-1500 litrów, c) zbiornik na wodę. Decydującą rolę w wytwarzaniu zaprawy smołowodnej odgrywa kolejność dozowania składników. Do mieszarki będącej w stałym ruchu wsypuje się przede wszystkim kruszywo w proporcjach ustalonych laboratoryjnie. Dozowanie kruszywa odbywa się odważonymi naczyniami, najlepiej taczkami. Gdy kruszywo ma dużą wilgotność, to należy przy ustalaniu jego cięzaru, uwzględniać. tę wilgotność, odejmując od ciężaru wilgotnego kruszywa ciężar zawartej w nim wody. Natomiast kolejność dozowania poszczególnych rodzajów samego kruszywa nie wpływa na jakość zaprawy. Kruszywo zraszamy w mieszarce wodą w takiej ilości, żeby utworzyło gęstą zawiesinę. Do. takiej zawiesiny dodaje się stopniowo odważoną ilość smoły, nie przerywając mieszania. W czasie mieszania smoły z mokrym kruszywem wytwarza się emulsja smołowa. Emulsja ta jest bardzo krótkotrwała. Po całkowitym dodaniu ustalonej ilości smoły mieszanie odbywa się tak długo, aż zaprawa nabierze jednorodnej ciemnej barwy. Jest to znakiem, że emulsja smołowa rozmieściła się równomiernie w kruszywie. Zaprawa po wymieszaniu z emulsją ma konsystencję plastyczną. Ilość wody potrzebnej do wytworzenia zaprawy wynosi 5 do 100 w stosunku do ciężaru kruszywa, zależnie od jego wilgotności, kształtu ziarn i rodzaju skały, z której pochodzi. Potrzebną ilość wody ustala się codziennie przez próbne dozowanie. Smołę o lepkości 40-70 sek podgrzewa się do temperatury 40+60°C w porze letniej; gdy temperatura otoczenia jest niższa od 10°C, smołę podgrzewa się do temperatury 80-90°C. Smoły o lepkości 80+120, sek podgrzewa się do temperatury 80-90 st. C. Smoły te można używać, gdy temperatura otoczenia jest wyższa od 150°C. Dodając do zaprawy plastycznej więcej wody, otrzymuje się zaprawę płynną, przydatną do zamulania tłucznia. Zaprawa ta nie mieszana szybko ulega segregacji, a emulsja wytrąceniu.. toteż można ją prze- wozić na dalsze odległości jedynie w wózkach z mieszadłami. Zaprawa bardzo płynna, przewożona nawet w wózkach z mieszadłami, segreguje się i strąca. Zaprawa smołowodna jest nietrwała, a emulsja smoły zawarta w niej ulega szybkiemu rozpadowi; nie jest to jej wadą, lecz zaletą, gdyż zaraz po wbudowaniu i w czasie wałowania oddaje ona prawie całą zawartość wody, pozostałą zaś wilgoć traci, w zależności od pory roku, w ciągu 2-6 dni. [hasła pokrewne: , brama garażowa, klimatyzacja warszawa, parapety granitowe ]

Comments Off